लामो समयदेखि सुगर र पे्रसर तथा आँखाको रोगबाट पीडित न्यौपानेलाई निमोनियाले ग्रस्त बनाएपछि हिजो मीनभवनस्थित निजामती अस्पतालमा उपचारार्थ भर्ना गरिएकोमा आज बिहान ७ः४० बजे निधन भएको हो ।

भोजपुरको गोगने–१ धाइपामा जन्मनुभएका न्यौपानेले जोरमुरली, सिर्जनाको लहर, तोतेबोलीलगायतका कविता, गीत, समालोचना गरी डेढ दर्जन कृति रचना गर्नुका साथै विभिन्न पाठ्यपुस्तकको समेत सम्पादन गर्नुभएको थियो ।

भक्तपुर क्याम्पसबाट प्राध्यापन सुरु गर्नुभएका न्यौपानेले दश वर्षअघि पाटन संयुक्त क्याम्पसमा सहायक क्याम्पस प्रमुखको जिम्मेवारी सम्हाल्दै पछिल्लो समयमा त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा प्राध्यापक पेसामा कार्यरत रहनुभएको भाइ केदार न्यौपानेले जानकारी दिनुभयो ।

मोती युवा पुरस्कार पाउने पहिलो व्यक्ति न्यौपानेले दुई वर्षअघि राष्ट्रपतिबाट नागरिक सम्मान पाउनुका साथै विभिन्न सङ्घसंस्थाबाट ३०–३५ वटा सम्मान र पुरस्कारबाट सम्मानित भइसक्नुभएको थियो ।

आचार्य, साहित्य रत्नसहित स्नातकोत्तरसम्मको अध्ययन गर्नुभएका न्यौपानेलाई नेपाली साहित्यका एक सशक्त श्रष्टाका रुपमा लिइने गरिन्छ । उहाँको श्रीमती सुधा न्यौपाने, तीन छोरा र एक छोरी हुनुहुन्छ । रासस

नआऊ तिमी भावनामा
मिठा मिठा कुरा गर्न ।
नआऊ तिमी सपनामा
बिश्वासको किला गाढ्न ।

भावनाको गोरेटो हुंदै ।
सपनाको गल्लि हुंदै ।
न आउ तिमी मेरो मनमा
आखिर हकिकतमा अलग हुनु
नै छ त फेरी किन पठाउंछौ प्रेम
पत्र हावाको हातमा
कुर्दा कुर्दा अपुर्णताको
आघातमा जलि सक्यो मेरो मन ।
तिमीलाई पर्खि बस्दा
एक्लो भयो मेरो जिवन ।
दिन रातको यो एक्लोपनको
डसाई कति हुन्छ घातक थाह
पाएनौ त्यो तिम्रो निष्ठुरीपन ।